godzine pozniej
Godzinę później pojawił się kolejny lżejszy trwały izotop, ksenon 134. Następnie po kilku dniach powstały ksenon 132 i 131. Wreszcie po milionach lat i długo po zakończeniu łańcuchowych reakcji rozszczepienia, utworzył się ksenon 129. Gdyby złoże w Oklo było systemem zamkniętym, zakumulowany podczas pracy naturalnych reaktorów ksenon zachowałby skład izotopowy naturalny dla reakcji jądrowych. Naukowcy jednak nie mają żadnych podstaw, by przypuszczać, że wytworzone tam substancje nie uwalniały się do otoczenia. Co więcej, mają dobry powód, by twierdzić, że było wprost przeciwnie: reaktory w Oklo w jakiś sposób przecież musiały się same regulować. Najprawdopodobniej w procesie tym istotną rolę odgrywały wody gruntowe parowały, gdy temperatura.już około minuty po zainicjowaniu samopodtrzymującej się reakcji rozszczepienia.